Karanlık Oda 

Müze, üç aylık bir fotoğraf sergisini kalıcı ve her yerden erişilebilir kılmak istiyordu. Ancak fotoğrafları bir ızgaraya dizmek, serginin karanlık odada tek tek belirme hissini tamamen yok ediyordu.

Serginin fiziksel deneyimini metafor olarak aldık: ziyaretçi kaydırdıkça görüntü, banyo kabındaki fotoğraf gibi karanlıktan yavaşça beliriyor. Her fotoğraf bir shader üzerinden açılıyor, metin katmanı ise tamamen HTML — yani WebGL çalışmasa bile sergi eksiksiz okunabiliyor.

Dijital sergi, fiziksel serginin kapanmasından sonra da açık kaldı ve ilk altı ayda fiziksel ziyaretçi sayısının dört katına ulaştı.